Dysgrafia – nauka pisania
Uczenie się słuchowe jest jedną z bardziej znaczących kompetencji wykorzystywanych w procesie edukacji dzieci. Jak wskazują badania, warunkuje ona nie tylko nabywanie wiedzy, ale również zachowanie dziecka w szkole. Pozwala ono na aktywne uczestnictwo w zajęciach lekcyjnych, korzystanie z materiału opracowywanego na lekcjach, ale również na budowanie prawidłowych relacji interpersonalnych. Ocena słuchowego uczenia się pozwala nie tylko na wsparcie diagnozy przyczyn niepowodzeń szkolnych, lecz także wspiera planowanie oddziaływań terapeutycznych i dydaktycznych. Prezentowane narzędzie pozwala na psychometryczną ocenę procesu uczenia się, jak i na jakościową ocenę przebiegu tego procesu. Autorki założyły, iż istotne w procesie diagnozy funkcjonalnej jest nie tyko ustalenie poziomu uczenia się słuchowego. Warto zwrócić uwagę również na dynamikę, jakość oraz zastosowane techniki czy strategie pamięciowe. Zaleca się stosowanie prezentowanego testu podczas diagnostyki funkcjonalnej trudności szkolnych, trudności z zachowaniem czy trudności w zakresie nawiązywania prawidłowych relacji interpersonalnych. Pozwala on na kompleksową ocenę procesu uczenia się słuchowego.
Stosowany dla uczniów w wieku 9-13 lat.
Dysgrafia, czyli trudności z pisaniem. To częsta przyczyna problemów w szkole. Nieczytelne pismo, bardzo szybko męczy się przy pisaniu, poci się, ma zwiększone napięcie mięśniowe a ponadto nie lubi malować lub rysować, należy zgłosić się do IQ Academy w Luxemburgu.
Dysgrafia to częściowa lub całkowita utrata zdolności pisania poprawnego pod względem graficznym. Pismo jest nieczytelne. Deficyt ten nie jest związany z rozwojem intelektualnym.
Dysgrafia - przyczyny
Dysgrafia może być wynikiem uszkodzenia części mózgu odpowiedzialnej za opanowanie umiejętności pisania. Do innych zaburzeń neurologicznych można zaliczyć zaburzenia funkcji słuchowych (wówczas pojawiają się problemy w interpretacji informacji słyszanych), a także wzrokowych (konsekwencją jest obniżenie pamięci wzrokowej, zdolności analizy wzrokowej).
Przyczyną dysgrafii mogą być również zaburzenia pracy dłonią: zbyt duże napięcie mięśni (tzw. tonus mięśniowy), zwłaszcza palców i nadgarstka, niewłaściwy chwyt pisarski (wówczas dziecko źle trzyma długopis w dłoni) lub utrwalony, nieprawidłowy nawyk związany z techniką pisania. Często zaniedbania podczas cyklu edukacji. często wspólwystępuje podczas schorzeń neurologicznych takich jak: nerwice ruchowe, nadpobudliwość psychoruchowa czy zaburzenia mowy.
Dysgrafia - objawy
Charakterystycznym objawem dysgrafii jest nieczytelne pismo, które jest wynikiem zapisywania liter:
- niedokładnie odtworzonych, niekształtnych;
- nierównomiernie odchylonych od pionu;
- różnej wielkości w obrębie jednego wyrazu;
- "drżących", o niepewnej linii;
- pozbawionych elementów graficznych - znaków diakrytycznych, (a także znaków interpunkcyjnych - kropki, przecinki, myślniki - w obrębie tekstu);
- niemieszczących się w linijkach;
- Zajęcia, terapia pedagogiczna obejmująca terapię dysgrafii polega na cyklicznych spotkaniach (w zależności od wieku), raz lub dwa razy w tygodniu.
- Praca z dzieckiem leworęcznym mającym dysgrafię- wskazane są zajęcia dwa razy w tygodniu.
- Praca: indywidualna lub grupowa (maksymalnie trzech uczestników). terapia zawiera także dodatkowe elementy terapii stymulujące zwiększone napięcie mięśniowe.